سئو داخلی سایت

اگر «سئو داخلی» را در گوگل جست‌وجو کنید، ده مقاله‌ی آموزشی پیدا می‌کنید: «سئو داخلی چیست»، «۱۴ تکنیک»، «چک‌لیست کامل».

همه‌شان یک چیز مشترک دارند: به شما می‌گویند چه کارهایی وجود دارد، اما نمی‌گویند کدامش را روی سایت شما انجام دهید.

و این دقیقاً تفاوت بین دانش و تخصص است.

شما صد صفحه دارید. سؤال واقعی این نیست که «عنوان مهم است یا هدینگ». سؤال این است:

از میان این صد صفحه، کدام ده‌تا اگر این ماه دست بخورند، بیشترین تغییر را می‌سازند — و دقیقاً چه تغییری؟

جواب دادن به این سؤال، کل کاری است که ما انجام می‌دهیم.

در هر سایتی که بیش از یک سال عمر دارد، دسته‌ای از صفحات وجود دارند که در جایگاه‌های ۵ تا ۲۰ گوگل گیر کرده‌اند.

گوگل آن‌ها را دیده، ایندکس کرده، برایشان نمایش می‌آورد — اما در صفحه‌ی دوم، جایی که تقریباً هیچ‌کس نمی‌رود.

سه دلیل، و هر سه اقتصادی‌اند نه فنی:

۱. فروختنش سخت‌تر است. «ماهی ده مقاله‌ی جدید» ملموس است و در قرارداد قابل شمارش. «بهینه‌سازی دوازده صفحه‌ی موجود» نیاز به توضیح دارد.

۲. نتیجه‌اش به نام کسی نمی‌خورد. وقتی صفحه‌ای که از قبل وجود داشت بالا می‌آید، سخت‌تر می‌شود ادعا کرد کار چه کسی بوده.

۳. تشخیصش تخصص می‌خواهد. هر کسی می‌تواند مقاله بنویسد. تشخیص اینکه از صد صفحه کدام‌ها در آستانه‌اند و هرکدام دقیقاً چه چیزی کم دارند، کار داده و تجربه است.

نتیجه: بازاری که همه محتوای جدید می‌فروشند، و صفحاتی که در صفحه‌ی دوم خاک می‌خورند.

اشتباه رایج بازار این است که برای هر چهار حالت، یک نسخه می‌پیچند: «محتوا را بیشتر کن.»

نشانه: صفحه ماه‌هاست ثابت مانده. محتوایش خوب است، طولانی است، کلمه‌ی کلیدی دارد، ولی تکان نمی‌خورد.

تشخیص: کلمه‌ی هدف را در گوگل جست‌وجو کنید و نوع ده نتیجه‌ی اول را نگاه کنید.

اگر ده نتیجه‌ی اول همه مقاله‌ی آموزشی باشند و صفحه‌ی شما یک صفحه‌ی فروش باشد، هیچ‌وقت رتبه نمی‌گیرید — هرچقدر هم بهینه‌اش کنید. گوگل تصمیم گرفته کاربر این عبارت دنبال یادگیری است، نه خرید.

مثال عملی:

فرض کنید صفحه‌ی خدمات شما روی «سئو تکنیکال» بهینه شده. جست‌وجو می‌کنید و می‌بینید نتایج اول همه مقاله‌ی «سئو تکنیکال چیست» هستند.

تصمیم اشتباه: محتوای صفحه‌ی خدمات را طولانی‌تر کردن.

تصمیم درست: صفحه‌ی خدمات را روی «خدمات سئو تکنیکال» یا «شرکت سئو تکنیکال» هدف‌گذاری کردن — که نیت تجاری دارد — و یک مقاله‌ی جداگانه برای «سئو تکنیکال چیست» ساختن که به صفحه‌ی خدمات لینک بدهد.

نتیجه: به‌جای یک صفحه‌ی گیرکرده، دو صفحه که هرکدام در جای خودش برنده‌اند.

این شایع‌ترین دلیل شکست صفحاتی است که «همه‌چیزشان درست است».

نشانه: در سرچ کنسول، صفحه نمایش زیادی می‌گیرد اما نرخ کلیکش به‌طور محسوسی پایین‌تر از حد انتظار جایگاهش است.

تشخیص: این یعنی گوگل شما را نشان می‌دهد، ولی کاربر روی نتیجه‌ی دیگری کلیک می‌کند. مشکل محتوا نیست؛ مشکل عنوان و توضیحات متاست.

این سریع‌ترین اصلاح ممکن در کل سئوست — چون نه به تولید محتوا نیاز دارد، نه به لینک، و اثرش می‌تواند ظرف دو هفته دیده شود.

مثال عملی از بازنویسی عنوان:

نکته‌ی مهمی که کمتر گفته می‌شود: بهبود نرخ کلیک ارگانیک، خودش سیگنالی است که می‌تواند به بهبود جایگاه کمک کند. یعنی این کار دو بار جواب می‌دهد — یک بار با کلیک بیشتر از همان جایگاه، یک بار با بالا رفتن جایگاه.

درباره‌ی توضیحات متا: گوگل اغلب متن خودش را جایگزین می‌کند، اما نوشتن توضیحات خوب همچنان ارزش دارد — چون وقتی گوگل از آن استفاده می‌کند، تفاوت محسوسی می‌سازد. اشتباه رایج، تکرار عنوان در توضیحات است. توضیحات باید دلیل کلیک بدهد، نه تکرار.

نشانه: چند صفحه‌ی شما روی یک عبارت نمایش می‌گیرند و هیچ‌کدام جایگاه خوبی ندارند. یا بدتر — گوگل هر هفته صفحه‌ی متفاوتی را نشان می‌دهد.

چرا اتفاق می‌افتد: سایت‌هایی که سال‌ها بلاگ نوشته‌اند، تقریباً همیشه این مشکل را دارند. سه سال پیش مقاله‌ای درباره‌ی «هزینه سئو» نوشته شده، پارسال یکی درباره‌ی «قیمت سئو»، و امسال یکی درباره‌ی «تعرفه سئو». هر سه یک نیت را هدف گرفته‌اند.

نتیجه: به‌جای یک صفحه‌ی قوی، سه صفحه‌ی ضعیف که اعتبار داخلی را بین خودشان تقسیم کرده‌اند و گوگل نمی‌داند کدام را نشان بدهد.

گام ۱: در سرچ کنسول، گزارش عملکرد را باز کنید و بر اساس کوئری فیلتر کنید.

گام ۲: برای هر کوئری مهم، ببینید چند صفحه برایش نمایش گرفته‌اند.

گام ۳: اگر بیش از یک صفحه برای یک کوئری تجاری نمایش می‌گیرد، خوشه‌ی تداخلی پیدا کرده‌اید.

گام ۴: برای هر خوشه، صفحه‌ی مالک را تعیین کنید — معمولاً صفحه‌ای که بیشترین نمایش، بهترین جایگاه، یا بیشترین لینک داخلی را دارد.

گام ۵: برای بقیه، یکی از این سه تصمیم:

تصمیم: صفحه A مالک می‌شود. صفحه B ادغام و ریدایرکت. صفحه C روی نیت تجاری «سفارش سئو» بازنویسی می‌شود تا با A رقابت نکند و در عوض به آن لینک بدهد.

صفحه‌ی شما درباره‌ی «ایمپلنت دندان» است و در جایگاه ۱۱. ده نتیجه‌ی اول را بررسی می‌کنید و می‌بینید:

• ۹ نتیجه از ۱۰ به هزینه اشاره کرده‌اند — شما نکرده‌اید
• ۸ نتیجه درباره‌ی مدت زمان درمان توضیح داده‌اند — شما نداده‌اید
• ۷ نتیجه بخش پرسش‌وپاسخ دارند — شما ندارید
• ۶ نتیجه درباره‌ی درد و بی‌حسی نوشته‌اند — شما ننوشته‌اید

اولویت‌بندی ما بر اساس چهار عامل است، و هر چهار از داده می‌آیند نه از حدس.

نکته‌ی ظریف: جایگاه ۲۱ تا ۳۰ هم گاهی ارزش دارد، اما جایگاه ۵۰ به بعد معمولاً یعنی مشکل بنیادی‌تری وجود دارد — نوع صفحه اشتباه است، یا اصلاً شانس رقابت ندارید.

مثال: صفحه‌ای با ۵۰۰ بازدید ماهانه روی «سئو چیست» ارزش کمتری از صفحه‌ای با ۵۰ بازدید روی «سفارش سئو سایت» دارد.

این‌ها معمولاً اول در صف قرار می‌گیرند، چون ظرف دو هفته اثر نشان می‌دهند و اعتماد می‌سازند.

دلیل عملی: در بیشتر پروژه‌ها، رایج‌ترین علت عقب افتادن، انتظار برای تیم فنی است. برنامه‌ریزی درست یعنی کارهای مستقل را جلو بیندازیم تا پروژه معطل نماند.

بزرگ‌ترین فرصت: صفحات دسته‌بندی.

اینجا جایی است که نیت خرید و حجم جست‌وجو به هم می‌رسند — و تقریباً همیشه رها شده است.

مشکل رایج: صفحه‌ی دسته‌بندی فقط شبکه‌ای از محصول است، بدون یک کلمه محتوا. به گوگل هیچ نمی‌گوید.

راه‌حل: توضیح کوتاه در بالا (بدون اینکه محصولات را به پایین براند)، محتوای عمیق‌تر پایین صفحه به‌عنوان راهنمای خرید، پاسخ به سؤالات رایج آن دسته، و لینک به زیردسته‌ها.

دومین مشکل: توضیحات تکراری محصول. کپی از تولیدکننده روی هزاران محصول.

راه‌حل واقع‌بینانه: بازنویسی دستی هزاران محصول شدنی نیست. الگوی ساختاریافته‌ای طراحی می‌کنیم که در مقیاس قابل اجرا باشد و اولویت را روی محصولات پرفروش و پرحاشیه می‌گذاریم.

سئو فروشگاه اینترنتی

صفحات کم اما پرارزش. تمام وزن روی صفحات خدمت است.

آنچه یک صفحه‌ی خدمت خوب باید داشته باشد: چه می‌فروشید (دقیق، نه کلی) · برای چه کسی مناسب است و برای چه کسی نیست · چطور کار می‌کند، مرحله به مرحله · چه چیزی تضمین نمی‌شود · و قدم بعد چیست.

اشتباه رایج: صفحه‌ی خدمت که فقط توصیف می‌کند و به هیچ نگرانی جواب نمی‌دهد.

سئو سایت شرکتی

اینجا ممیزی محتوا و تصمیم‌گیری درباره‌ی آرشیو، مهم‌تر از تولید محتوای جدید است.

اولویت در سایت جدید: ساختار درست از ابتدا، هدف‌گذاری عبارات کم‌رقابت، و لینک‌سازی داخلی منطقی.

سئو سایت تازه‌تأسیس

مشکل عملی: اگر محتوای شما با نویسه‌ی عربی نوشته شده و کاربر با نویسه‌ی فارسی جست‌وجو می‌کند (یا برعکس)، تطبیق ضعیف می‌شود.

راه‌حل: یکدست‌سازی سراسری محتوا، عنوان‌ها، و در صورت لزوم URLها.

«می‌شود»، «می شود» و «میشود» — سه رشته‌ی متفاوت.

این یک مسئله‌ی زیبایی‌شناسی نیست؛ مستقیماً روی زمان ماندن کاربر اثر دارد.

بعد از اجرا، در بازه‌های مشخص بررسی می‌شود — و صادقانه گزارش می‌شود کدام تغییرات جواب داده‌اند و کدام نه.

چون همه‌ی تغییرات جواب نمی‌دهند. آژانسی که ادعا کند صد درصد اصلاحاتش نتیجه داده، یا سنجش نمی‌کند یا صادق نیست.

سئو داخلی قوی‌ترین لایه است وقتی زیرساخت سالم باشد.

سئو داخلی به‌صورت پروژه‌ای قیمت‌گذاری می‌شود، بر اساس:

آدرس سایت را بفرستید تا بگویم کدام صفحات بیشترین پتانسیل را دارند و چند صفحه ارزش کار کردن دارند.

اولویت‌بندی صفحات را خودم انجام می‌دهم، و دلیلش این است:

در سئو داخلی، تفاوت بین یک متخصص و یک چک‌لیست، دقیقاً در همین‌جاست.

هر کسی می‌تواند بگوید «عنوان را بهینه کنید». هر ابزاری می‌تواند فهرست صفحات با عنوان تکراری بدهد. اما تشخیص اینکه از میان صد صفحه کدام ده‌تا این ماه جواب می‌دهند، هرکدام به کدام‌یک از چهار الگوی گیر کردن دچارند، و برای هرکدام دقیقاً چه تغییری لازم است — این کار داده، تجربه و قضاوت است.

و صادقانه بگویم چرا این خدمت را جدی می‌گیرم:

بارها پروژه‌هایی تحویل گرفته‌ام که ماه‌ها بودجه‌ی تولید محتوا داده بودند، در حالی که ده صفحه‌ی موجودشان در جایگاه ۷ تا ۱۵ گیر کرده بود و هیچ‌کس سراغشان نرفته بود. همان صفحات، سریع‌ترین و ارزان‌ترین رشد ممکن را در خود داشتند.

این الگو آن‌قدر تکرار می‌شود که دیگر برایم غافلگیرکننده نیست — و به همین دلیل، سئو داخلی معمولاً اولین چیزی است که در هر پروژه پیشنهاد می‌دهم.

پروفایل لینکدین شاهان بهکام‌راد — رزومه، سوابق و نتایج

صفحه‌ی معرفی

لینکدین شرکت · کرانچ‌بیس

شاهان دیجیتال یک شرکت رسمی ثبت‌شده با دفتر مرکزی در استانبول است، تیم فعالی در ایران دارد و به مشتریان در سراسر جهان سرویس می‌دهد.

آدرس سایتتان را در واتس‌اپ بفرستید و بنویسید «داخلی».

سرچ کنسولتان را نگاه می‌کنم و می‌گویم کدام صفحات در آستانه‌ی صفحه‌ی اول‌اند و هرکدام به کدام الگوی گیر کردن دچارند — رایگان، حتی اگر به همکاری نرسیم.

+90 542 177 2753

توصیه «عنوان را زیر ۶۰ کاراکتر نگه دارید» از دنیای انگلیسی آمده و برای فارسی دقیق نیست. گوگل عنوان را بر اساس عرض رندرشده می‌برد، حدود ۶۰۰ پیکسل، نه بر اساس شمار حرف. یعنی عنوانی پر از حروف پهن مثل «ش»، «س»، «م» و «ض» زودتر از عنوانی با حروف باریک مثل «ا»، «ل» و «ی» بریده می‌شود.

واقعیتی که باید بپذیرید: گوگل در بخش قابل توجهی از موارد عنوان شما را با متن دیگری از صفحه عوض می‌کند. چهار علت شایعش را می‌شود حذف کرد: طول بیش از حد، تکرار عبارت کلیدی، تکرار یک قالب ثابت در همه صفحات، و بی‌ربط بودن عنوان با کوئری. اگر عنوان کوتاه، یکتا و هم‌راستا با نیت باشد، احتمال جایگزینی به‌مراتب کم می‌شود.

و درباره توضیحات متا صریح باشیم: سیگنال رتبه نیست و گوگل هم اغلب متنی از خود صفحه را جایش می‌گذارد. پس روی آن وقت زیادی نمی‌گذاریم، ولی برای صفحات پرنمایش می‌نویسیمش — چون همان‌جا نرخ کلیک قابل جابه‌جایی است و اثرش سریع دیده می‌شود.

هم جعبه پاسخ گوگل و هم پاسخ‌های تولیدشده، به یک چیز نیاز دارند: قطعه‌ای از متن شما که بیرون از بستر خودش هم معنا داشته باشد. بیشتر محتوای فارسی این خاصیت را ندارد، چون پاسخ در پاراگراف پنجم و پس از سه بند مقدمه می‌آید.

چهار قاعده نوشتاری که استخراج‌شدنی بودن را می‌سازد و در فارسی معمولاً رعایت نمی‌شود:

• ضمیر ارجاعی نگذارید. «این کار معمولاً دو هفته طول می‌کشد» بیرون از بستر بی‌معنی است؛ «ممیزی فنی یک سایت پانصدصفحه‌ای معمولاً دو هفته طول می‌کشد» قابل نقل است.
• موجودیت را با نام صدا بزنید، نه با «آن» و «همان». هم برای ماشین و هم برای خواننده‌ای که از میانه صفحه شروع کرده.
• عدد و یکا بنویسید. جمله‌ای که عدد دارد، بیشتر نقل می‌شود چون قابل بازبینی است.
• پاسخ را قبل از توضیح بگذارید. اول جواب دو جمله‌ای، بعد شرط‌ها و استثناها.

مرز صداقت: نه گوگل و نه سامانه‌های پاسخ‌ده، معیار انتخاب قطعه را منتشر نکرده‌اند و این انتخاب مرتب عوض می‌شود. کاری که می‌کنیم بالا بردن شانس است، نه تضمین. و اثر جانبی مطلوبش این است که همین ساختار، خواندن صفحه را برای انسان هم راحت‌تر می‌کند. اگر دیده‌شدن در پاسخ‌های تولیدی برایتان اولویت جدی است، کار فراتر از ساختار صفحه می‌رود و در بهینه‌سازی برای جست‌وجوی هوش مصنوعی دیده می‌شود.

عمق کلیک یعنی کمترین شمار کلیک از صفحه اصلی تا یک صفحه. هدف ما حداکثر سه است برای هر صفحه‌ای که باید بفروشد. دلیلش دو چیز است: خزنده صفحات نزدیک‌تر را مرتب‌تر می‌بیند، و اعتبار داخلی در هر گام رقیق‌تر می‌شود.

حساب ساده‌ای که نشان می‌دهد این هدف شدنی است: اگر هر صفحه سطح بالا به‌طور مؤثر ۴۰ لینک داخلی مرتبط بدهد، در عمق یک به ۴۰ صفحه می‌رسید، در عمق دو به ۱٬۶۰۰ و در عمق سه به ۶۴٬۰۰۰. یعنی حتی فروشگاه‌های بزرگ هم با معماری درست به عمق سه می‌رسند؛ اگر نرسیده‌اند، مشکل اندازه سایت نیست، مشکل نبود لینک میانی است.

دو نکته درباره انکر لینک داخلی. اول، برخلاف لینک بیرونی، انکر تطابق دقیق در داخل سایت مشکلی ندارد و مفید هم است — چون شما دارید ساختار خودتان را توصیف می‌کنید. دوم، شواهد تجربی نشان می‌دهد وقتی چند لینک از یک صفحه به یک مقصد می‌رود، انکر اولی وزن می‌گیرد؛ گوگل این را رسماً تأیید نکرده، ولی چون هزینه‌ای ندارد، ما لینک توصیفی را اول می‌گذاریم و «اینجا کلیک کنید» را بعد.

چگالی کلمه کلیدی معیار مرده‌ای است و هدف عددی هم ندارد. چیزی که واقعاً کم است، پوشش موجودیت است: مفاهیم، مشخصات، برندها، واحدها و پرسش‌هایی که در آن موضوع وجود دارند و صفحه شما به آن‌ها اشاره‌ای نکرده. تفاوت این دو، تفاوت بین تکرار «خدمات سئو» بیست بار و نام‌بردن از سرچ کنسول، بودجه خزش و نرخ تبدیل است.

قاعده اجرایی: هر موجودیت یک‌بار، در یک جمله که واقعاً چیزی می‌گوید. اگر برای گنجاندن یک اصطلاح مجبورید جمله بی‌مصرف بنویسید، آن اصطلاح به آن صفحه تعلق ندارد. و برعکس: اگر پنج مورد از فهرست شکاف را نمی‌توانید بی‌آنکه موضوع صفحه عوض شود بگنجانید، احتمالاً آن پنج مورد صفحه دیگری می‌خواهند.

خروجی این کار در سند اجرایی به شکل فهرست موجودیت‌های افزوده‌شده با محل دقیقشان می‌آید، تا بتوانید بسنجید چه چیزی اضافه شده و چرا — نه فقط «محتوا تقویت شد».

تصویر در سئوی داخلی دو نقش دارد که با هم اشتباه گرفته می‌شوند: یکی اثرش بر سرعت بارگذاری، دیگری دیده‌شدن در جست‌وجوی تصویر. بودجه‌ای که استفاده می‌کنیم:

ردیف پنجم را جدی بگیرید. افزونه‌های بهینه‌سازی معمولاً بارگذاری تنبل را روی همه تصاویر روشن می‌کنند، از جمله تصویر اصلی بالای صفحه. نتیجه‌اش این است که مرورگر دانلود مهم‌ترین تصویر را عقب می‌اندازد و LCP بدتر می‌شود — درست خلاف هدفی که افزونه برایش نصب شده. راه تشخیص: تصویر اصلی نباید ویژگی بارگذاری تنبل داشته باشد.

درباره متن جانشین تصویر هم واقع‌بین باشیم: کارش دسترس‌پذیری و جست‌وجوی تصویر است، نه بالا بردن رتبه همان صفحه در جست‌وجوی متنی. توصیف کوتاه و واقعی بنویسید. پر کردنش با عبارت کلیدی، هیچ سودی ندارد و تجربه کاربر نابینا را خراب می‌کند.

وقتی چند صد صفحه دارید، پرسش اصلی «چطور بهینه کنیم» نیست؛ «با هر صفحه چه کنیم» است. این چهار تصمیم با آستانه عددی از هم جدا می‌شوند. داده لازم: بازه ۶ ماه از گزارش عملکرد، به‌همراه شمار لینک داخلی و بیرونی هر صفحه.

ردیف آخر استثنای مهمی است که در پاکسازی‌های انبوه نادیده می‌ماند. صفحه‌ای که ترافیک ندارد ولی لینک بیرونی دارد، یک دارایی است؛ حذفش یعنی دور ریختن چیزی که خریدش گران است. قبل از هر حذف انبوه، فهرست صفحات دارای لینک بیرونی را جدا می‌کنیم.

و یک تذکر درباره «به‌روزرسانی»: عوض‌کردن تاریخ انتشار بدون تغییر محتوا کار بی‌اثری است. آنچه اثر دارد تغییر واقعی متن است — افزودن داده تازه، حذف بخش منقضی، اصلاح ادعای قدیمی. تاریخ، نتیجه است نه ابزار.

صفحه‌ای که افت کرده، همیشه محتوایش بد نشده. برای تشخیص، چهار سنجه را هم‌زمان و در مقایسه سال‌به‌سال نگاه می‌کنیم: نمایش، جایگاه میانگین، نرخ کلیک، و کلیک. ترکیبشان علت را تقریباً یکتا می‌کند.

ردیف اول بیشترین پول را نگه می‌دارد. تیم‌ها معمولاً وقتی کلیک افتاده شروع به بازنویسی می‌کنند، بی‌آنکه ببینند نمایش هم افتاده. اگر تقاضا کم شده، بازنویسی نه‌فقط بی‌اثر است، بلکه صفحه‌ای را که رتبه‌اش پایدار بوده در معرض ریسک می‌گذارد.

ردیف آخر هم قاعده توقف مهمی است: اگر افت دسته‌ای است، بهینه‌سازی تک‌تک صفحات هزینه بی‌بازده است. آن نقطه، جای بررسی فنی است نه کار روی صفحه.

بیشتر ادعاهای «بهینه‌سازی جواب داد» قابل اثبات نیستند، چون هم‌زمان با تغییر شما، فصل عوض شده، الگوریتم به‌روز شده و رقیب هم کاری کرده. برای جدا کردن اثر، سه چیز لازم است.

1. گروه گواه از صفحات دست‌نخورده

   هم‌زمان با انتخاب صفحات هدف، ۱۰ تا ۲۰ صفحه با نمایش و نوع مشابه را عمداً دست‌نخورده نگه می‌داریم. اگر گروه هدف ۱۸٪ رشد کرد و گروه گواه هم ۱۷٪، آن رشد کار ما نبود.

2. یک متغیر در هر نوبت

   عنوان و توضیحات با هم عوض می‌شوند چون هر دو اهرم نرخ کلیک‌اند. ولی بازنویسی محتوا در همان هفته انجام نمی‌شود، وگرنه انتساب اثر ممکن نیست.

3. پنجره سنجش هم‌طول و هم‌فصل

   ۲۸ روز قبل در برابر ۲۸ روز بعد، و در کنارش مقایسه با همان بازه سال قبل. مقایسه دو هفته‌ای در حوزه‌های فصلی نتیجه بی‌اعتبار می‌دهد.

حد تشخیص را هم بدانید: روی صفحه‌ای با زیر هزار نمایش در ماه، تغییر نرخ کلیک کمتر از حدود ۳۰ درصد از نوسان طبیعی قابل تفکیک نیست. یعنی برای صفحات کم‌نمایش، آزمون تک‌صفحه‌ای بی‌فایده است؛ باید چند ده صفحه هم‌الگو را با هم تغییر داد و اثر را در سطح گروه سنجید.

هر تغییر با تاریخ و متن قبل و بعد در یک دفتر ثبت می‌شود. این دفتر دو کار می‌کند: امکان بازگرداندن دقیق یک تغییر، و امکان قضاوت شش ماه بعد که کدام نوع تغییر در سایت شما جواب داده. آن الگو در هر سایتی متفاوت است و فقط از داده خودتان درمی‌آید.

سئوی داخلی همیشه رو به بهبود نیست. بعضی تغییرها ریسک نزولی واقعی دارند و کسی که این را نمی‌گوید، یا تجربه‌اش کم است یا صادق نیست. فهرست ما، با محافظ هر مورد:

سه اصل که از این جدول درمی‌آید و در قرارداد هم می‌آید: تغییرات دسته‌ای و مرحله‌ای اجرا می‌شوند نه یک‌جا، هر دسته شرط برگشت عددی دارد که قبل از اجرا نوشته شده، و هیچ صفحه‌ای بی‌آنکه فهرست کوئری‌های فعلی‌اش ذخیره شود بازنویسی نمی‌شود.

و صریح‌ترین بخش: اگر صفحه‌ای در جایگاه پایدار خوبی است و ما فرضیه روشنی برای بهترشدنش نداریم، دست نمی‌زنیم — حتی اگر در چک‌لیست ابزارها چند هشدار داشته باشد. رفع هشدار بی‌فرضیه، ریسک بی‌بازده است.

این تعارض واقعی است و کم درباره‌اش حرف زده می‌شود. بعضی تغییرهایی که پوشش موضوعی را بهتر می‌کنند، فروش را کم می‌کنند. اگر کسی بگوید هر تغییر سئویی به نفع تبدیل هم است، در یکی از دو حوزه کار نکرده.

قاعده حل تعارض: نیت غالب همان صفحه تصمیم می‌گیرد. در صفحه خدمت و محصول، تبدیل مقدم است و پوشش موضوعی زیر بخش اقدام می‌رود. در راهنمای اطلاعاتی، برعکس؛ آنجا کار صفحه بردن کاربر به مرحله بعد است نه بستن فروش.

و سنجه‌ای که این تعارض را قابل داوری می‌کند: کلیک ارگانیک و شمار سرنخ را با هم گزارش می‌کنیم. اگر کلیک ۳۰٪ بالا رفت و سرنخ ثابت ماند، آن نتیجه را موفقیت نمی‌نامیم. اگر جهت این دو مرتب مخالف هم درمی‌آید، مسئله شما در لایه صفحه نیست و باید در بهینه‌سازی نرخ تبدیل دیده شود.